1. เพราะว่าความสุขในชีวิตจริงนั้น มีเพียงแค่ชั่วขณะที่มีความสำเร็จสมหวังในชีวิตเท่านั้น ซึ่งมักจะมีอยู่เพียงชั่วครู่ชั่วยาม แล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นความไม่สำเร็จ และเป็นความไม่สมหวังและความทุกข์ นอกเสียจากว่าเราจะสามารถจัดการและรักษาความสำเร็จนั้นไว้ได้ ดังนั้น คนธรรมดาทั่วไป จึงมักไม่สามารถที่จะรักษาความสำเร็จ ให้คงอยู่อย่างมั่นคงและยั่งยืนได้ ยกเว้นจะต้องเป็นคนที่ไม่ธรรมดา และต้องเป็นวิธีที่ไม่ธรรมดา จึงจะทำได้ เรื่องนี้มีหลักฐานที่จะยืนยัน แต่ในบทความนี้ จะพูดแต่เพียงว่า จะทำอย่างไรให้คนธรรมดา มีความสุข จากความสำเร็จและความสมหวัง ที่ได้จากการใช้วิธีที่ธรรมดา เพื่อการได้รับความสำเร็จจากการดำรงชีวิตและการดำเนินชีวิตที่เป็นปกติแบบธรรมดา ในระบบธรรมดาที่เป็นอยู่ ในการจรรโลงรักษาความเป็นชาติ ศาสตร์ กษัตริย์ และอธิปไตยในแผ่นดินแหลมทองของชาติไทย ตลอดจน สิทธิเสรีภาพและเอกภาพของปวงชนชาวไทย ที่พวกเราทุกคนต่างหวงแหนและต้องการ ถึงแม้ว่าจะเป็นความสุขและความสำเร็จสมหวังที่เราจะต้องไล่ล่าก็ตาม

2. เหตุที่เราต้องไล่ล่า ก็เพราะความเป็นพุทธะ ได้สอนและพัฒนาให้เราเป็นผู้ตื่นรู้ เพราะเรารู้ว่า ทุกอย่างในโลกนี้ล้วนไม่จีรัง เพราะเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป เราเห็นเป็นเช่นนี้อยู่เป็นวัฏจักรที่หมุนเวียนอยู่ทุกวัน ลองกินและไม่ถ่ายดูสักหนึ่งสัปดาห์แล้วจะรู้ว่าเป็นอย่างไร หรือจะลองไม่กินอาหาร ไม่กินน้ำดูก็ได้ หรือไม่พูด ไม่สื่อสาร ไม่ทำอะไร ไม่สังคมกับใครก็ได้ ไม่ว่าจะร่ำรวยล้นฟ้าอย่างไร ก็จะมีชีวิตอยู่ด้วยความสุข หรือความสำเร็จ หรือสมหวัง ไม่ได้เลย ดังนั้น การไล่ล่าแบบไม่กระพริบตา จึงเป็นสิ่งจำเป็น เหมือนฝนที่ตกลงมาตามฤดูกาล หมดฤดูก็หมดฝน แล้วจะเอาอาหารและน้ำมาจากไหน ถ้าเราไม่ขวนขวายที่จะต่อสู้กับความไม่รู้ และกลลวงบรรดามี ที่มีอยู่ในหลุมดำ หรือหลุมพรางของความไม่รู้ จนถึงการเรียนรู้ให้ได้รู้ถึงความรู้แท้ ตลอดจนกรรมวิธีที่จะทำให้สามารถเก็บกักน้ำเอาไว้ใช้ยามแล้งให้กับทุกคน เพื่อให้เกิดการทำกิน และเกิดผลผลิตที่หล่อเลี้ยงชีวิตพวกเราทุกคน จึงจำเป็นต้องรู้วิธีจัดสรรปันส่วนน้ำแห่งชีวิต และอาหารแห่งชีวิตที่มีนั้น ไว้ใช้ให้ทั่วถ้วนและพอเพียงให้ได้ทุกครัวเรือนและตลอดทั้งปี เพื่อความมั่งคั่งอันเป็นทวีคูณนั้นอีกด้วย มิฉะนั้น ก็จะเกิดความเดือดร้อนและความขัดสนไปทั่ว แล้วเราและเหล่าครอบครัวญาติมิตรของเราจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข ความสำเร็จ และสมหวังได้อย่างไร ใครในพวกเราที่เป็นผู้จัดการ ในการจัดสรรปันส่วน จะต้องรู้หน้าที่และทำหน้าที่ ตามที่ได้อาสา และตามที่ได้ให้คำปฏิญาณในการได้รับการมอบหมาย และตกลงรับมอบหมายนั้น อย่างถูกต้องทุกขั้นตอน จะผิดพลาดหลงลืมหรือซ่อนเร้นมิได้เลย

3. เหตุที่ต้องเป็นเราและพวกเรานั้นก็เพราะว่า เราคือเจ้าชีวิตของเราและพวกเรา เริ่มต้นจากตัวเราเอง เพราะเราทุกคนมีสิทธิโดยชอบธรรม ที่ได้รับการคุ้มครองโดยระบบสมดุลของธรรมชาติ ที่ได้ให้ชีวิตและให้สิทธิในการต่อสู้เพื่อรักษาชีวิต และให้เรากินอยู่ในระบบที่มีอยู่ในป่าเขาลำเนาไพร และระบบสังคมเมือง การปกครอง และการบริหารจัดการ ด้วยปัจจัยและผลผลิตจาก อากาศ น้ำ และอาหารที่หล่อเลี้ยง และด้วยรัฐธรรมนูญแห่งการปกครองราชอาณาจักรของประเทศไทย อันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ที่ได้หล่อหลอมและรวมพวกเรา ให้ได้อยู่อาศัยอย่างผาสุขมาช้านาน และที่พูดว่าพวกเรานั้น ก็เพราะในแต่ละครอบครัว จะมีตัวเราแต่ละคนเป็นหัวหน้าครอบครัว มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการดูแลรักษาครอบครัวและญาติมิตร ตลอดจนสังคมที่เราเกี่ยวข้องและอยู่ร่วมชีวิต ในการพึ่งพาอาศัยและช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ให้อยู่รอดปลอดภัย และให้มีความสุข ความสำเร็จ และสมหวังโดยทั่วหน้ากัน เราจึงจะมีความสุข ความสำเร็จ และความสมหวังที่แท้จริง

ถ้าในน้ำมีปลา ในนามีข้าว ใครใคร่ค้าม้าค้า ใครใคร่ค้าวัวค้าควายค้า ได้อย่างเป็นปกติวิสัยเช่นนั้น และถ้าใครเดือดร้อนมีความไม่ถูกต้อง ก็ไปแจ้งเหตุขัดข้องให้เจ้าบ้านเจ้าเมืองผู้รักษากฏหมายและความยุติธรรม ที่ยึดถือปฏิบัติตามหลักทศพิธราชธรรม ของพระเจ้าแผ่นดิน เป็นผู้ตัดสินให้ได้รับความยุติธรรม บ้านเมืองก็จะมีแต่ความสุขสงบ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างมีความเป็นปกติสุข เป็นแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง ที่มีแต่ผู้คนอยากจะมาอยู่อาศัย มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในรัชกาลปัจจุบัน ที่บ้านนี้เมืองนี้ เหมือนเช่นที่เป็นมาในอดีต จนเป็นตำนานที่กล่าวขานกันทั่วไป ถึงสิ่งมหัศจรรย์ที่มีอยู่ในประเทศไทยของเรา

พวกเราก็เพียงแต่จะต้องการที่จะดำรงชีวิตอยู่ด้วยความพอเพียง ที่จะทำให้เรามีความสุข ความสำเร็จ และความสมหวังให้สามารถอยู่ได้ ตามอัตภาพ ถึงแม้ว่าเราจะต้องไล่ล่า ความสุข ความสำเร็จ และความสมหวังก็ตาม แต่ด้วยความที่เราเป็นคนชาติไทย ที่มีความรู้เป็นพุทธะ เป็นบรรทัดฐาน เราก็สามารถรับได้ เพราะเราคงไม่ต้องการความมั่นคงอะไรมากไปกว่านั้น เพราะรู้ว่าทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ ตั้งอยู่และดับไป ขอเพียงให้พวกเราได้มีโอกาศ และได้รับความยุติธรรมในระบบที่มีการจัดการด้วยการจัดสรรและแบ่งปันให้ทั่วถ้วนเท่านั้น

แต่ในเชิงอุปมาอุปมัย เมื่อใดที่เรารู้ว่า ในน้ำไม่มีปลา ในแม่น้ำลำคลองหนองบึงไม่มีน้ำ เราก็จะต้องถามหาที่มาที่ไปของน้ำและปลา และถามว่าทำไมไม่ดูแลรักษาให้ปวงชน จนกระทั่งเรารู้ว่าน้ำและปลาได้ถูกเก็บกักไว้ เพื่อการบริหารจัดการเพื่อประโยชน์ส่วนรวม เราต้องเสียสละ จนกระทั่งเรารู้ว่า ที่ว่าจะเป็นไปเพื่อประโยชน์ส่วนรวมนั้น เรายังไม่เห็นอะไรและไม่ได้อะไร และนอกจากนั้น เรายังเห็นแต่ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการบริหารจัดการผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้น้ำและปลา ที่เราเคยมี กลับร่อยหรอลงไป ทำให้ชีวิตของพวกเราเดือดร้อน เพราะเราเคยได้รับประโยชน์จากน้ำและปลาตามเอกสิทธิพื้นฐาน แต่นานปีผ่านไป เรายังไม่ได้อะไรตามที่คาดหวัง แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเราเสียสละเพื่อการบริหารจัดการเพื่อประโยชน์ส่วนรวมได้ แต่เรารับไม่ได้กับการบริหารผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้ส่วนรวมเสียหาย แต่ก็มักไม่มีผู้รับผิดชอบ แต่ก็มักมีข่าวของความฉ้อฉลต่างๆ ที่มีผู้ได้รับประโยชน์จากความผิดพลาดต่างๆ นั้น

นอกจากนี้ ในปัจจุบัน ในระบบการบริหารจัดการส่วนรวม ยังมีหลักฐานที่เห็นได้ชัดจากการเก็บกักน้ำและปลา เพื่อประโยชน์ของปวงชนนั้น ได้มีความพยายามที่จะแปรรูปการเก็บกัก ให้เป็นรูปแบบขององค์กรที่ถูกต้องตามกฏหมาย ที่ได้รับการปกป้องคุ้มครองจากรัฐ ที่ได้รับการแปรรูปและแปรสภาพตามแนวทางการบริหารจัดการสมัยใหม่ โดยมีกลุ่มผู้แสวงประโยชน์เป็นผู้ลงทุน และเป็นผู้มีส่วนในการบริหารจัดการตามระบบและระเบียบของกฏหมายแห่งรัฐ ดังนั้น ผลประโยชน์ส่วนใหญ่จึงไม่ตกกับประชาชน เพราะมีแต่การแสวงประโยชน์ เป็นเป้าหมาย จนมีกลุ่มผู้รักชาติได้ประกาศสงคราม ในรูปแบบการสื่อความรู้ ที่จะนำไปสู่การแก้ไข ซึ่งกลุ่มผู้รักชาติเหล่านั้น ก็กำลังทำหน้าที่อยู่เพื่อให้เกิดการแก้ไข ให้เกิดความถูกต้อง และความสุขสงบ เพื่อความเจริญก้าวหน้าในระบบประชาธิปไตยของไทยที่มีพระมหากษัติริย์เป็นประมุข ความชัดเจนในเรื่องนี้ จึงมีอยู่ในเรื่องที่สามารถพิสูจน์ได้ เหมือนทุกๆ เรื่องในยุคสมัยนี้ ที่ไม่มีที่ซ่อนเร้นให้ผู้แอบแฝงอีกต่อไป ไม่ว่าจะแยบยลสักปานใดก็ตาม

พวกเราจึงมีหน้าที่ๆ จะต้องทำตัวของเราให้ถูกต้องด้วยการดูแลรักษาครอบครัวและปากท้องให้อยู่รอด เพราะพวกเราทุกคนล้วนแต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบเศรษฐกิจ ถ้าพวกเราอ่อนแอ ระบบเศรษฐกิจก็จะอ่อนแอ ความจริงจำนวนของพวกเรามีกันถึง 65 ล้านคน มีชีวิตอยู่ในประเทศที่เป็นอู่ข้าวอู่น้ำ เป็นแหล่งประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของโลก ตลอดจนเป็นแหล่งที่พักพิงของชีวิต ที่ให้อาหารและวิถีชีวิตความเป็นอยู่แบบพอเพียง ตามแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภายใต้ร่มเงาของศาสนา ที่เป็นความสุขสงบ ที่เรียกได้ว่าเป็นบรมสุข สำหรับผู้ที่รู้และเข้าใจ ถ้าจะเทียบความเจริญรุ่งเรืองในยุคสุโขทัยของเราที่เป็นต้นแบบของโลกธรรมชาติ กับยุคบาบีลอนที่เป็นต้นแบบของโลกเศรษฐกิจ ก็น่าจะเทียบกันได้ไม่ยากนัก และในปัจจุบัน ประเทศไทยของเราเป็นแหล่งท่องเที่ยว และเป็นศูนย์กลางการเดินทาง และการพักผ่อนกึ่งการอยู่อาศัยพักพิงชั่วคราวของคนในโลก ที่ทุกคนที่ได้มาเยือนชื่นชอบ จนกระทั่ง "กรุงเทพฯ"ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองที่ดีที่สุดในโลก" แล้วเราจะอ่อนแอทางเศรษฐกิจได้อย่างไร

สิ่งที่เกิดขึ้น เป็นเพราะพวกเราปล่อยปละละเลย ทำให้เกิดมีการแสวงประโยชน์ในระบบการคัดเลือกตัวแทนของปวงชนเข้ามาทำหน้าที่ในการบริหารส่วนกลาง ทำให้เรื่องต่างๆ ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น ได้เกิดขึ้น แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเวลานี้มีกลุ่มผู้รักชาติ ที่ได้รู้ทันถึงต้นเหตุและปลายเหตุ ได้เข้าไปแก้ไขให้เกิดความถูกต้อง เพื่อให้ความไม่ถูกต้องต่างๆ นั้น คลี่คลายลงไป ไม่ว่าจะต้องใช้เวลาเพียงใด ความถูกต้องก็จะกลับคืนมาในที่สุด เพื่อประเทศไทยและสังคมไทยอันเป็นที่รักของปวงชน ที่จะต้องมีสุขภาพดี ไม่ป่วยไข้ และสามารถอยู่ดีและอยู่ได้ เพราะพวกเราทุกคนทำตัวให้อยู่ได้และอยู่รอด นั่นคือหน้าที่ที่สำคัญของพวกเราโดยตรงในเวลานี้

ส่วนในเรื่องของระบบกลางหรือการบริหารส่วนกลางนั้น ก็ควรต้องเป็นไปตามระบบที่มีอยู่ และตามครรลองของเหตุการณ์ พวกเรานั้นคงต้องเป็นเหมือนปลาที่ต้องมีชีวิตอยู่ให้ได้ ในทุกสถานการณ์ เราอาจจะต้องปรับตัวเพื่อให้อยู่ได้ ในกระแสที่เราเลือก ตามทางเลือกของเรา ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบ จะถูกต้องแบบไม่แท้จริง หรือไม่ถูกต้องแต่แท้จริง เราก็ต้องอยู่ให้ได้ เพื่อครอบครัวและญาติมิตรและสังคมที่พึ่งพาอาศัย และเพื่อเศรษฐกิจและประเทศชาติของพวกเรา

แต่ในยามที่เราหันไปพึ่งพาใครไม่ได้ เราคงต้องพึ่งพาพวกเราด้วยกันเอง

ด้วยการแชร์สิ่งที่เรามี แชร์สิ่งที่เราใช้ ในระบบเศรษฐกิจของพวกเรา ที่ต้องอยู่ร่วมกัน ร่วมกันกิน ร่วมกันใช้แล้วเราเจริญ ความคิดเช่นนี้ เราสามารถทำให้เป็นจริงได้ เพราะเรามีระบบที่จะทำเช่นนั้น นี่คือสิทธิขั้นพื้นฐานที่เราจะสามารถสร้างความความสุข ความสำเร็จ และความสมหวังให้เกิดขึ้นได้ ด้วยตัวเราเอง ด้วยวิธีง่ายๆ และธรรมดาๆ ของพวกเรา และเนื่องจากความสำเร็จและความสุขของพวกเรานั้น ถึงแม้ว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นเพียงน้อยนิด และถึงแม้ว่าจะเป็นความสุขและความสำเร็จที่เราต้องไล่ล่าก็ตาม แต่ถ้ามีพวกเราทุกคนร่วมกันมาให้ได้จำนวนที่พร้อมและเป็นระบบ เราก็จะสามารถทำให้เกิดเป็นความมั่นคงยั่งยืนได้ โดยไม่ต้องบังคับ ไม่ต้องผูกขาด

นี่คือจุดเด่นในระบบของพวกเราที่ร่วมด้วยช่วยกัน ในระบบเครือข่ายแบบธรรมดา ที่พวกเราซึ่งต่างก็เป็นคนธรรมดา ไม่มีอำนาจบารมีใดๆ แต่สามารถทำได้ เพราะเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของทุกคน ที่มีสิทธิที่จะสร้าง ความสุขสมหวังให้กับตัวเอง ด้วยการรวมกันและร่วมกันก้าวไปให้ถึงความสำเร็จอันเป็นเป้าหมายเบื้องต้นและเป็นอันดับแรก นั่นก็คือการรวมจำนวนผู้คนที่จะทำให้เกิดพลังแห่งการสร้างความสำเร็จในระบบเศรษฐกิจ ในแต่ละหน่วย (BU = Business Unit) ซึ่งหมายถึงการมีจำนวนผู้กินใช้ร่วมกันให้ได้เกณฑ์ความอยู่รอดพื้นฐาน (Economy of Scale)

แบบอย่างของสิทธิในการไล่ล่าความสุข ความสำเร็จ และความสมหวังของปัจเจกชนผู้รักและแสวงหาสิทธิและเสรีภาพอันเท่าเทียม ซึ่งเป็นความหวังในการไล่ล่านี้ สามารถศึกษาได้จากเนื้อหาของหนังสือประกาศอิสรภาพของ โทมัส เจฟเฟอร์สัน ซึ่งเป็นหนึ่งในคณะผู้กอบกู้เสรีภาพให้กับประเทศสหรัฐอเมริกา (หาอ่านได้จาก Google) ซี่งเป็นบทบัญญัติพื้นฐานของผู้ที่ไฝ่หาและต่อสู้เพื่อสิทธิและเสรีภาพโดยทั่วไป จึงเป็นเรื่องที่มีแบบอย่าง ที่ประกอบไปด้วยหลักฐานการพิสูจน์ด้วยเหตุและผล ที่มีพื้นฐานมาจากการกระทำ และการถูกกระทำ จนเป็นผลที่ทำให้เกิดจุดเปลี่ยนและการเปลี่ยนแปลงจากการถูกกดขี่และเอาเปรียบ อันเป็นแรงพลังของการต่อสู้จากการถูกกระทำ ไปจนถึงการได้รับการปลดปล่อย และการได้รับอิสรภาพและเสรีภาพและความเสมอภาคเท่าเทียมอันทั่วถ้วน ที่ถูกต้องและเป็นธรรม

การที่ได้มีผู้กระทำ และมีผู้ถูกกระทำ ในเหตุการณ์ที่มีการอ้างถึงในประวัติศาสตร์ถึงสาเหตุ ที่ได้ระบุไว้ในหนังสือประกาศอิสรภาพฯ ที่ทำให้เกิดการต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งสิทธิและเสรีภาพโดยชอบของประเทศสหรัฐอเมริกานั้น ล้วนเป็นเหตุการณ์ที่คล้ายคลึง และมีวิธีการแก้ไขด้วยวิจารณญาณและวิญญาณของผู้กล้าที่คล้ายคลึง และดังนั้น ผลที่จะต้องเกิดขึ้น ก็คงจะต้องเป็นผลที่คล้ายคลึงกัน และนี่ก็คือสิ่งที่พวกเรามองเห็น ว่าประเทศไทยของเราอยู่รอดได้ และเราก็มองเห็นต่อไปถึงระบบและสิ่งที่จะมาช่วยจรรโลงรักษาพวกเราให้อยู่ได้ ในระบบเศรษฐกิจเพื่อปวงชนในเวลาเดียวกัน หากท่านต้องการทราบรายละเอียด โปรดดู ดีวีดี ภาพยนตร์โดยเรื่อง The Pursuit of Happiness ที่นำแสดงโดย Will Smith

ภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นเรื่องของการต่อสู้เพื่อความหวังและความสำเร็จในการอยู่ดีกินดี ให้กับตนเองและครอบครัว ได้มีการพูดถึงหลักการในการต่อสู้ ด้วยสิทธิพื้นฐานของคน ซึ่งเป็นผู้กอบกู้เอกราช ให้กับประเทศที่ยิ่งใหญ่อย่างสหรัฐอเมริกา เพื่อการธำรงรักษาอิสรภาพ เอกภาพ เสรีภาพ และความเสมอภาค รวมทั้งสิทธิและโอกาสในการดำรงชีวิตและการดำเนินชีวิต ที่สามารถเลือกได้ อย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะยากดีมีจน จนเป็นที่กล่าวขานว่า ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นดินแดนแห่งโอกาส ในการไปขุดทอง เหมือนอย่างที่คนไทยหลายคนได้ไปใช้ชีวิตแบบอเมริกันชน และสามารถสร้างชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม เพราะได้รับสิ่งที่ต้องการ คือโอกาสในการแสวงหาความสุขและความสำเร็จ ไม่ว่าจะจีรังยั่งยืนหรือไม่เพียงใด ก็เป็นเรื่องของบริหารจัดการได้ ตามจังหวะและโอกาสที่มี เพราะไม่มีความสุขหรือความสำเร็จใดๆ ที่นั่งหรือนอนรอเราอยู่ โดยผู้แสวงหาไม่ต้องทำอะไร และถึงแม้ว่าจะได้มาแล้ว ก็ต้องรักษาให้คงอยู่ มิฉะนั้นก็จะสูญสลายหายไป ตัวแสดงในหนังเรื่องนี้จึงต้องต่อสู้ขวนขวาย ด้วยวิจารณญาณที่ถูกต้อง และด้วยความคิดและการลงทุนลงแรงที่ถูกต้อง เพราะทุกอย่างต้องมีการลงทุน ทุกอย่างต้องมีความเสี่ยง หากเราเสี่ยงใด้ เพราะเราคิดออกว่าเราทำได้ และเรารู้และเชื่อว่าเราสามารถทำได้ เพราะผลที่จะได้นั้นมีมากกว่าผลที่จะเสีย และหากเราทำได้สำเร็จ เราก็จะสามารถสร้างความเชื่อถือศรัทธาให้เกิดขึ้นได้ด้วยตัวเราเอง โดยไม่ต้องไปพึ่งพาใคร

นี่คือเรื่องของความเป็นปัจเจกชน ที่คนธรรมดาที่ต้องการสร้างตัวเองควรเอาเป็นแบบอย่าง และคนเช่นนี้ก็จะประกอบเป็นประเทศที่มีการจรรโลงรักษาสิทธิและเสรีภาพให้แก่ปวงชนที่แท้จริง อันเป็นเสาหลักของประชาธิปไตยเต็มใบที่ว่า เป็นของประชาชน เพื่อประชาชน และโดยประชาชน หากท่านดูภาพยนตร์เรื่องนี้อย่างตั้งใจ ตั้งแต่ต้นจนจบ ท่านจะเข้าใจและเห็นพ้องว่า ความคิดและการกระทำเช่นนี้ เป็นจุดเริ่มต้นที่ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคตก็ตาม

จึงขอให้พวกเรา ร่วมมือกัน ด้วยความสามัคคี ในสิ่งที่เราสามารถทำได้อย่างสมานฉันท์ ที่จะทำให้พวกเราอยู่รอดได้ในปัจจุบัน ดังที่มีรายละเอียดที่จะได้นำเสนอเพื่อการพิจารณาต่อไป